Kalwaria Zebrzydowska

2017-08-08
Kalwaria Zebrzydowska

Znajduje się tam zespół obiektów pielgrzymkowych. Rangę ważności i szczególności tego miejsca podkreśla wpis na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO, Kalwaria Zebrzydowska jest niewątpliwie jednym z najcenniejszych polskich zabytków. W 1600 roku wojewoda Mikołaj Zebrzydowski zapragnął zbudować kaplicę Świętego krzyża wzorowaną na kaplicy Golgoty w Jerozolimie. Zebrzydowski zbudował także Grób Chrystusa i klasztor Bernardynów, którzy mieli za zadanie sprawować piecze nad kaplicami. W roku 1603 położono kamień węgielny pod budowę klasztoru i kościoła. Wojewoda nakazał także zmienić nazwy, i tak: potok Skawina przemianowano na Cedron, Żarek na Kalwarię, a Lanckorońską Górę na Górę Oliwną.

A kiedy okazało się, że odległości między tymi obiektami są większe niż w Ziemi Świętej, Mikołaj Zebrzydowski stwierdził: "za jeden krok Chrystusa, winniśmy zrobić i dziesięć". Wnętrze tego niesamowitego kościoła jest w iście bardzo bogatym, barokowym wystroju. Wewnątrz znajduje się obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Zwiedzający od razu zauważy ażurowy, dwustronny ołtarz główny, który przykuwa uwagę, trudno jest oderwać od niego wzrok. Coś pięknego! Ołtarz pochodzi z 1723 roku. Za ołtarzem znajdują się stalle zdobione scenkami z życia Najświętszej Marii Panny. W kaplicach odbywają się tradycyjne nabożeństwa zwane Dróżkami Pana Jezusa, Dróżkami Matki Bożej i Dróżkami za Dusze Zmarłych. Byłam w Kalwarii i jest to niezapomniane doznanie nie tylko wizualne, ale także duchowe. Uważam, że każdy praktykujący katolik powinien choć raz w życiu odwiedzić tu Matkę Bożą.